Share | |

Kardeş Türküler ODTÜ şenliğindeydi

BGST olarak Kardeş Türküler konseri vermek için 6 Mayıs’ta ODTÜ’nün bahar şenliğindeydik. 6 Mayıs şenlik içinde farklı bir öneme sahip. Deniz ve arkadaşlarının idam edilmesine denk düşüyor ve akşam yapılan etkinlik bir anmaya dönüşüyor. Anmanın en etkileyici anı futbol sahası boyunca mumlarla yazılan devasa “DEVRİM” yazısı. Önce öğrenciler kampusun belli bölgelerinde ellerinde pankartlarla toplanıyorlar ve belirli bir güzergâh boyunca sloganlarla yürüyüşe geçiyorlar. Yürüyüşün son durağı artık adı “Devrim” olarak anılan stadyum. Bu sene de burada binlerce öğrenci toplanıyor. Sahada toplananlar beklenmedik bir düzenlilikle yere mumlarla yazıyı yazıyorlar. Yazının metrik bir düzen içinde ve düzgün yazılması ODTÜ’lüler için işin alamet-i farikası. Sahaya devrim yazmak hem 6 Mayıs’ı anmak hem de tribünlerdeki 68’den kalma yazının sahaya yansımasını temsil etmek için yapılıyor. Her yıl aynı günde düzenlenen bu eylem-etkinlik bir ritüele dönüşüyor.

68 hareketinin simgelerinden biri haline gelen yazı bir eylem olarak geceleyin ODTÜ stadının tribünlerine öğrenciler Hüseyin İnan, Taylan Özgür, Alpaslan Özdoğan ve Mustafa Yalçıner tarafından yazılmış, 1969’da Taylan Özgür, 1971’de Alpaslan Özdoğan öldürülmüş, 1972’de Hüseyin İnan idam edilmiş, o gruptan yalnızca Mustafa Yalçıner sağ kalabilmişti. Yalçıner bugün de etkinliğe katılarak arkadaşlarının anısını yaşatıyor.

Devrim yazısı günümüzde artık illegal bir eylemlilik olmaktan çıkmış, rektörlüğün oluruyla yapılıyor. Hatta öğrendiğimize göre rektörlük yeterli mumun tedarik edilip edilmediğini soruyor, “mumları yere tabaklarla mı dizseniz acaba?” gibi öneriler bile getiriyor. “Nasılsa devrime yürümüyoruz, rahmetli devrimi anıyoruz.” diye düşünülüyor besbelli. Her yıl yapılan etkinlikteki öğrencilerin katılımının da hava koşullarına, gelen müzisyenlerin popülerliğine göre değişebildiğini öğreniyoruz. Örneğin geçen yıl konser veren İnti İlimani’nin bu seneye oranla oldukça küçük bir öğrenci kitlesine konser verdiğini söylüyor öğrenci arkadaşlar. Oysa ki İnti İlimani’nin, Kardeş Türküler projesine ilham vermiş topluluklardan birisi olduğunu söyleyebiliriz. Yine 68 hareketi içinde, Şili’de bir grup üniversite öğrencisi tarafından kurulmuş, topluluk üyeleri darbe döneminde ülkelerinden uzakta 14 yıl geçirmek durumunda kalmışlardı. Belli ki yeni kuşak bu grubu tanımıyor, ya da pek çok şey gibi bu da unutulmuş, unutturulmuş. Aynı şekilde sohbet ettiğimiz bir öğrenci arkadaş Deniz Gezmiş ve arkadaşlarının idamının yakın zamanda gerçekleştiğini zanneden arkadaşları olduğunu söylüyor, bunda dönemi anlatan hatırla sevgili adlı dizinin payı olabileceğini düşünüyor. Organizasyonu üstlenen bazı arkadaşların kendi aralarında bu eylem-etkinlikte yıldan yıla değişen katılım sayısının 68 dönemini anlatan bu TV dizisinin etkisine ve popüler kültür yönlendirmelerine de bağlayan tartışmalar yaptıklarını öğreniyoruz. Dediklerine göre okulda çeşitli konularda yapılan diğer protesto eylemlerine ancak birkaç yüz kişi katılsa da her yıl yapılan devrim yazısı eylemine çok daha kalabalık bir kitle katılım gösteriyor.

Popüler kültürün bu türden bir eylemsel etkinliğe katılımı belirlemesi önemli bir tartışma. Günümüz TV dizileri derin devlet içindeki mafyatik bir tipi nasıl kahraman haline getirebiliyorsa aynı şekilde 68’in devrimcilerini de popüler ikonlar haline getirebiliyor. Reytinglere endeksli bu medya alanında, yaşanmış olayların bıraktığı izler ile kurgusal öyküler birbirlerine karışabiliyor. Yakın tarihimiz dizilerin gözüyle öğreniliyor-hatırlanıyor. İşlevleri, en azından bir hatırlatma yapmak oluyor. Gösterimdeyken yarattığı etki kabul görse bile kaderi gereği bir TV dizisi tüketilip bitiriliyor. Etkisi de geçince ne olur bilinmez.

Stadın hemen yanı başında çeşitli ülkelerin mütevazı bir şekilde tanıtıldığı, zaman zaman folklorik dans gösterilerinin yapıldığı, tanıtılan ülkelerin bayrakları ile süslü bir alan var. Burada Kafkas ülkelerinin ve halklarının temsil edildiği görüyoruz ama aralarında Ermenistan yok. Her ne kadar devlet başkanları nezdinde bile görüşmeler yapılmaya başlanmış olsa da sanırım ODTÜ henüz buna hazır değil.

Şenlik sırasında gün boyu yapılan etkinlikler kelimenin tam anlamıyla çeşitli: Çöp adam çizme yarışması, yaşayan kütüphane, “Biri beni baştan yaratsın” yarışması, elma yeme yarışması, tiyatro oyunları, pek çok tarzda müzik dinletileri ve daha başka onlarca etkinlik... Organizasyon komitelerinde çalışan gönüllü öğrenciler bu etkinlikleri kotarabilmek için sanırım en azından birkaç hafta bloke olup başka hiçbir şey yapamıyorlar.

Konsere dönecek olursak: Önce Grup Munzur sahne alarak sahaya girenleri devrimci marşlarla karşılıyor ve şarkılarını sıralıyorlar. Bu sırada hava kararıyor ve herkes devrim yazmaya çağırılıyor. Ardından Kardeş Türküler sahneyi Munzur’dan devralıyor ve konserlerini veriyorlar. Şarkılar birlikte söyleniyor, yüzler karşılıklı olarak gülüyor. Ne de olsa on bin kişi civarındaki bir kitleye konser vermek her zaman nasip olmaz.

 

---