'Online' Aktivizm 2.0: Hareket İnşa Etmek

Giriş

Şu ana dek online aktivizm günümüz aktivistlerine ya da aktivist adaylarına yardımcı olmak adına gerçekten neler yapmıştır? Birçok insan için online aktivizm, elektronik postalarında, gelenler kutusundaki biriken mesajlar demektir. Katılımımız sınırlı kalır ve genellikle pasif tüketiciler olarak davranırız. Çoğu grup, kendi küçük ve durağan web sitelerini (-eğer bir web siteleri varsa!) ilginç kılmak ve mail formatındaki haber bültenlerini dağıtmak için uğraşır, -zaten dinamik bir ağ yapısının idaresi, kavrayışlarının çok ötesinde yer alır.

Bu gibi geleneksel online aktivizm metotları genelllikle işe yarar, ve bizim iletişim ve haberleşme olanaklarımızı artırmıştır. Yine de bunlar, internetin online aktivistler ve aktivist adaylarına sunabileceği güç düşünüldüğünde, emekleme aşamasındadır. Eğer online aktivizmi demokratikleştirmekte atıl kalırsak, o zaman kendi ilerici ilkelerimize ihanet etmiş oluruz. Online aktivizmin bir sonraki dalgası, vurguyu hareket inşa etme üzerine yapmalıdır. Tek bir hareketin amaçlarına hizmet edecek araçların yaratımı yerine –ki daha geniş ve daha iyi finanse edilmiş topluluklar bu pratikten daha fazla yarar sağlamıştır- bütün hareketler için, onları işbirliğine teşvik eden araçlar üretmeliyiz.

Şu anda Sol'un, büyük bir manifestoya, bir öncekinden daha büyük bir ulusal mitinge, karizmatik bir lidere ya da değişim yanlısı bir başkan adayına ihtiyacı yoktur. Bir adım geriye atmaya ve toplum tabanından başlamaya ihtiyacımız var. Sonrasında, cemaat aktivistlerinden oluşan onbinlerce grubun yeteneklerini ve güçlerini daha da geliştirecek olan, ve bu grupları birbiriyle ilişkilendirecek yarı veya tam zamanlı aktivistlerden oluşan kitlesel bir kitle tabanı inşa etmeliyiz. Stratejik olarak online aktivizm, Sol'un temelden yeniden inşası gibi zor ve off-line bir süreci kolaylaştıran oldukça güçlü bir araç olabilir..

Bizlerin öncelikle, paylaşımcı web siteleri yaratacak, merkezi bilgi havuzları geliştirecek, verimliliğimizi artıracak, ve katılımı artıran online eylemliliğin yeni formlarını geliştirecek aktivistler ve web geliştiricilerinden oluşan bir topluluğa ihtiyacımız var.

CampusActivism.org / ActivismNetwork.org projesini (kısaca CampusActivism.org) bu bağlamda bir adım olarak tartışacağım ve umarım diğer insanlar da daha farklı çözüm önerileri geliştirmek adına bundan esinlenirler.

Aktivistlerin çok sayıda gereksinimleri var, öyle ki kısıtlı deneyimlerim ve imtiyazlı arka planım ışığında bunların hepsini anlayıp değineceğime dair bir söz veremem. Örneğin, ben online eylemliliğin bağış toplama veya örgütlenme gibi ihtiyaçlarda ne derece etkin olabileceğinden emin değilim. Araştırmalar gösteriyor ki örgütlenme en iyi bizzat insan insana ilişkilerle sağlanıyor: İnsanlar kendi arkadaş veya tanıdıklarını örgütlüyorlar. Elbette online bağış toplanabilir ama halen birçok insan için bu işi geleneksel yöntemlerle gerçekleştirmek çok daha önemlidir. Ayrıca hâlihazırda Internet erişimi olmayan ya da sınırlı erişimi olan –ya da hızlı bilgisayarlara erişimi olmayan- insanlar vardır. Ama bu kısıtlı durumlara rağmen online aktivizm için stratejik düşünceleri ve eylemleri yayma ya da ittifaklar geliştirme potansiyeli halen mevcuttur. Online yenilikler bizleri Sol'u güçlendiren stratejik bir düşünce akışına götürebilir.

Aktivistlerin neye ihtiyacı var: Strateji

Farklılık yaratmak isteyen ama bunu nasıl en iyi şekilde gerçekleştireceğini tam olarak bilmeyen birçok yerel aktivist grupta yer aldım. Mesela, 11 Eylül'den sonra Notre Dame Barış Koalisyonu'nun^[2] kuruluşuna yardım ettim. Gruba artan bir destek olmasına rağmen onlar nedense yalnızca eğitim çalışmaları (konuşmalar, film gösterimleri, kamplar) ve protestolar organize ediyorlardı. Notre Dame'ın ROTC'de^[3] (ülke çapındaki en büyük askeri programlardan biri) 300 öğrenci üyesi vardı ve her yıl yaklaşık olarak bir milyon dolar tutarında askeri araştırma yapıyordu ve belli zamanlarda CIA görevlileri tarafından ziyaret ediliyordu. (Ralph McGehee ve Philip Agee, Notre Dame mezunlarıdır; CIA için çalışmış ve daha sonra CIA karşıtı kitaplar yazmış, kurumun yolsuzluklarını açıklamışlardır.) Ancak grubun üyeleri aktivizm kavramına yeniydiler, hiçbir eğitim çalışmasına katılmamışlardı ve yerel kampanyalarda yer almıyorlardı. Benzer şekilde bölgenin Michiana Barış ve Adalet Koalisyonu^[4] da etkin bir askere alma karşıtı kampanya düzenlemekte epey bir sorun yaşamış ve gösteriler düzenlemeye daha fazla zaman harcamıştır. Bu yerel gruplar ulusal bir savaşı durduramayınca tükenmişler, amaçsız kaldıklarına karar verip, inişe geçmiş ve dağılmışlardır. Kendi kaderlerini ulusal bir kampanyaya bağlayan, yerel hiçbir perspektifi, yerelde bir zafer elde etme şansları hiç olmayan bu gibi binlerce grup bir fark yaratma sevdasıyla güçlerini harcıyorlar.

Aynı yönelim eksikliğinin binlerce grubun içinde yer aldığı çevreci öğrenci hareketinde de olduğunu gördüm ve bu tür gruplar içinde yer aldım. Bu gruplar geri dönüşüm kampanyaları, Dünya Günü etkinlikleri, park ve nehir temizliği, film gösterimleri, eğitim tartışmaları yapıyor ama gerçek anlamda bir kampanya yürütmüyorlardı. Diğer taraftan, küresel ısınma konusunda duyarlı olan ve üniversitelerini yenilenebilir enerji kullanmaya teşvik eden gruplar da var. Başka bir başarılı hikâye de benim, Ter Atölyeleri'ne^[5] Karşı Öğrenci Birleşimi ağı^[6] kapsamında Notre Dame İlerici Öğrenci Birliği^[7] içinde ter atölyeleri karşıtı örgütlenme tecrübemdi. Bizler ulusal ağ ile yeterince irtibat halinde davranıp yerel kampanyamızı bütün diğer grupları model alarak kurmaya çalıştık -ve başardık!

Yeterince şebekeleşmiş bir hareketin yokluğunda, MoveOn.org gibileri başarılı görülebilir."Election 2006 People Powered Politics" raporlarında belirttikleri gibi, gönüllüleri kendi gündemlerini desteklemeleri için motive etmede oldukça başarılı olmuşlardır. Asıl problem şuradadır: MoveOn gündemini belirleyen çok küçük bir grup vardı, ama telefon görüşmelerini yapan onbinlerce insan , ve bağış yapan 250,000 kişi vardı. Liderlik kişisel bir bağlantınız yoksa neredeyse ulaşılamazdı. MoveOn, ücret bordrosunu en düşükte tutmaya çalışan, pis işleri Grassroots Campain gibi örgütlere devreden, tıkır tıkır işleyen bir şirket gibi çalıştı (taşeronlaştırılmış siyasetin eleştirisi için "Activism Inc"e bakınız). MoveOn kampanyaları başlatıp bitirir; gönüllülerini bazen seçim döngüsü çevresinde aktif hale getirip, hemen ardından yarı yolda bırakabilir. Irak'ta barış isteyen birçok ilerici ve aktivist, MoveOn'u desteklemişti, ama onların bu desteği Irak savaş bütçesini destekleyen Demokratlara oy ve dolar olarak yansıdı. Oysa barış aktivistleri MoveOn'un bütçesinin küçük bir kısmıyla iş gören, binlerce üye gruba sahip demokratik bir koalisyon olan Barış ve Adalet İçin Birlik 'e^[8] destek verebilirdi. Önem vermemiz gereken şey, hareketler inşa etmek ve halka dayanan liderler yetiştirmektir, ama TV reklâmlarıyla ya da taşeronlaştırılmış siyaset ile değil.

Kabaca bir hesapla Amerikan nüfusunun yarısı Irak'taki savaşa karşı. Ve bu insanların her birinin organize olma, konuşma, yazma, okuma, analiz etme, grafik tasarım yapma, çok çalışma ve daha bu gibi bir çok yeteneği var. Ama nedense çok azı yüzyıllardır süren sosyal mücadelenin ürünlerinin farkında; çünkü çoğu insan böyle şeyleri okulda veya herhangi bir eğitimde öğrenmez. Bu matematiksel bir bilim değildir, ve modern aktivistler mücadelenin sosyal tarihine dayanan stratejiler belirlemiştir ve bizim olabildiğince etkin olmak için bunlara ihtiyacımız var.

Stratejiler ayrıca çoğu aktivistin çalışmalarında sistematik olarak eksik olan ezilmişlik ile ilgili kavrayışı da bünyelerinde barındırır. Örneğin, ağırlıklı olarak beyazlardan oluşan ve ağırlıklı olarak beyaz olmayan insanlardan oluşan gruplar arasında güçlü bir ırk ayrımı var ve bu ancak beyaz grubun ırkçılık karşıtı bir eğitim sürecinden geçmesiyle ve öğrendiklerini eyleme koymasıyla hallolacak bir durumdur. Aktivistlerin kapsayıcı ve etkili organizasyon ve kampanyalar inşa edebilmeleri için sınıf, toplumsal cinsiyet ve cinsel yönelim alanlarında benzer eğitimler almaları ve bunu eyleme geçirmeleri gereklidir.

Peki, insanlar stratejiyi nerelerden öğrenirler? Tarihsel olarak örgütler eğitim ve stratejik materyal açısından anahtar konumdadır, ama artık web de bu noktada yükselen öneme sahip bir oyuncudur. Örgütler ellerindeki malzemeyi biriktirirler ve size çoğu zaman organize olamamış kampanya bilgilerinden ve becerilerinden oluşan bir paket olarak sunarlar. Bunların kaynağı farklı kaynaklardan derlenmiş çeşitli bilgi notları, makaleler, yazılar, durum çalışmaları, kitap bölümleridir. Bu materyalin birçoğu kopyanın kopyası, renksiz, orijinalliğini çoktan kaybetmiş, süresi geçmiş, karman çorman yazılardan oluşur. Materyallerin sürekli güncel tutulduğu ve kolayca erişilebilen dijital formatta saklandığı, yeni örgütlerin de kendi paketlerini hazırlamakta kullanacağı temel bazı materyalleri bulabileceği, kendi versiyonlarını yaratmakta ve bu materyalleri kendi üyelerine dağıtmakta kullanabileceği bir kaç havuzun olması oldukça yararlı olur.

Merkezi beceri havuzu olmadığı için, örgütler tekerleği her defasında yeniden icat ediyorlar. Örneğin; yüzlerce aktivist grup mevcut "Nasıl Daha Etkili Basın Bildirileri Yazılır?" başlıklı bilgi broşürü yazmış; ya da binlerce barış aktivisti Irak işgaline karşı broşürler hazırlamış. Bu kaynakların bazıları oldukça profesyonel kalitede olmalarına rağmen, diğerleri kötü bir mizampaja sahip, sadece metinden ibaret, tek sütuna dizilmiş, gereksiz yere bold, büyük harf, alt çizgi ve tuhaf fontlar kullanılmış bir sürü el ilanından ibarettir. Ayrıca içeriğin kalitesi de tartışılır. Eğer ki sosyal bir hareket olarak binlerce basın bildirisi yazıyor, ve yüzbinlerce el ilanı dağıtmak istiyorsak, kaliteye önem vermeliyiz. Her daim düşük kaliteli materyal hazırlamak durumunda olan kimi insanlar, daha kaliteli işleri görmeli ve kendilerini geliştirmelidir. Kaynak takas odaları yeni fikirler, kampanyalar geliştirme niyetinde olanlarla kimi yazar adaylarını yönlendirip, malzemelerinin dağıtımını ve geri bildirimlerini sağlayabilir. Bu durumda insanlar hazırladıkları materyallerin bir kaynak takas odasından yaygın bir şekilde dağıtıldığını bildiklerinde kaliteli materyal hazırlamak adına daha çok emek ve zaman harcamaktan kaçınmayacaklardır. O halde bir savaş karşıtı bildiri yüzlerce grup tarafından kullanılabilir ve onbinlerce kopyası çoğaltılıp dağıtılabilir. En iyi yazarlar bile böyle aktivist bir ekibin bir parçası olmaktan yarar sağlayacaklardır. Amerika'nın ya da dünyanın herhangi bir yerinde böyle bir ekip en iyi kaynağı üretmek için elektronik olarak işbirliği içinde olacaktır; bu bir el ilanı, broşür, poster ya da kitap olabilir.

İşbirliği el ilanı hazırlamak gibi çok basit bir işten, düzinelerce aktivist tarafından yazılmış bir örgütlenme kılavuzu düzenlemek gibi oldukça karmaşık bir sürece kadar her yerde uygulanabilir. Herhangi biri istediği bölümleri alıp, bunları belli bir mizanpaja oturtup, dinamik olarak şahsına özel bir örgütlenme kılavuzunun PDF dosyasını oluşturabilir. (Ben bir tane denedim, o kadar da zor bir şey değil.) Her ne kadar kimi alternatif örgütlenme yöntemleri içermese de, Orta Batı Akademisi'nin "Sosyal Değişim İçin Örgütlenmek"^[9] çalışması en uygun seçeneklerden biridir. Herhangi bir örgüt bunu daha kolay okunur kılmak için kitap olarak basabilir. Siz de bunun gibi bir kaynağı alıp, kendi yerel grubunuz ya da kampanyanız için yeniden düzenleyebilirsiniz -tabii burada kaynağın üzerinde işlem yapılabilir bir formatta olması şart (örn; PageMaker, Microsoft Publisher, Word gibi, ya da serbest bir formatta). Böyle yenilikçi bir çıkış benzer materyallerin basılmasını teşvik edecektir. Mesela, bazı öğrenciler kendi okullarının tarihini ve okuldaki geçmiş aktivist hareketleri, okullarının şirketlerle olan bağlarını araştırıp, birinci sınıf öğrencileri için ilerici toplumsal dönüşüme katılabilecekleri yolları sıralayan Dezoryantasyon Rehberleri hazırladılar. Halen sekiz farklı okul için hazırlanmış olan bu rehberler, CampusActivism.org bünyesinde bulunmaktadır.

CampusActivism.org 400 farklı kaynaktan her ay 1500'ün üzerinde download imkânı sunmaktadır. Kullanıcıların görünür bir yere örgütlenme materyalleri yükleyerek bunların daha çok insan tarafından indirilmesini mümkün kılan birkaç siteden biridir. Ama bu daha sadece başlangıç. Her ay onlarca, binlerce download imkânı sunabilen ve çok sayıda kaynak barındıran kaynak takas odalarına ihtiyacımız var. Bunun yanında materyal üretim sürecinde de birlikte çalışmalıyız. 13myths.org sahip olduğu "Irak'taki Savaş'ın Gerekçesi Hakkında 13 Efsane" gibi bir bilgi dosyasıyla buna bir örnek teşkil eder. Bu gibi kaynaklar RSS feeds kullanılarak web aracılığıyla dağıtılmalıdır. Mesela siz de en yeni kaynakları sağlayan CampusActivism.org'un RSS feed'ine üye olup, web servislerini kullanıp bir tarama yaptırarak (örn; ırkçılıkla ilgili tüm kaynakları bulup) sonuçların kendi web sitenizde görünmesini sağlayabilirsiniz. Bu şekilde bilgi paylaşımı World Wide Web'i sarsacak dinamik bir devrimin başlangıcıdır.

Aktivistlerin neye ihtiyacı var: Eğitimler

Beceri geliştirmeye yönelik materyallerin yanında kişisel eğitimlere de ihtiyaç vardır (ki bu eğitimler sonra yerel kampanyalarda kullanılabilsin.) Aktivistlerin bu gibi eğitimleri alabilmesi için çevrelerindeki konferans ve seminerler hakkında bilgi sahibi olmaları gerekir. Bazı organizasyonlar kendi üyelerine gerekli eğitimleri verebilirken, kimilerinin böyle bir şeye maddi kaynakları ya da zamanları yetmeyebilir. Yüksek derecede vasıflı bileşenleri olan çoğu etkinlik veya eğitimin bölgedeki diğer aktivistlere duyurulması ve kamuya açılması oldukça önemlidir.Öyle ki çok basit bir organizasyon yapmak (örn: konuşmacı getirtmek) daha çok katılımcı çekmekten daha kolay olabilir. Her yıl gönüllü yarı-zamanlı aktivistler tarafından onlarca konferans ve eğitim çalışması düzenlenmektedir ancak bunların katılabilecek insanlar ya da gruplara ilişkin bir veritabanına erişimi bulunmamaktadır. Mesela, birkaç yıl önce Bard Koleji'nden bir öğrenci bir hafta sonu süresince bir konferans düzenlemişti. Bunun için binlerce dolar harcamış ama konferansa sadece 10 kişi katılmıştı. Yüzlerce konferans düzenlenmesine rağmen, yerel aktivistler çoğu zaman etraflarındakilerinin farkında olmazlar. Konferansın yerel olması erişilebilirliğini (örn; daha başka sorumlulukları olan insanlar için kolaylaştırıcı olur) ve katılımı arttırır. Bu noktada grupların birlikte bir aktivizm takvimi hazırlayıp, bunun birçok sitede görünmesini sağlamak bir çözüm önerisi olarak karşımıza çıkar. Genel bir takvimleri olan bazı siteler (Protest.Net, CampusActivism.org) ve örgütsel takvimleri olan daha büyük gruplar mevcuttur ancak hibiri kritik kütleye ulaşmayı başaramamıştır. Diğer bir öneri de, aktivitelere ulaşmayı kolaylaştıracak bir kamusal grup ve kişi veritabanı oluşturmak olabilir.

Aktivistlerin neye ihtiyacı var: İttifaklar

Şuna çok güçlü bir şekilde inanıyorum ki kendi yerel topluluklarında benzer kampanyalar düzenleyen insanlar birbirlerine ulaşıp, bölgesel ya da ulusal ağlar kurmalı ve birlikte çalışmalıdırlar. Burada kritik nokta bu insanların birbirlerine ulaşmasına yardım etmektir. Genelde ulusal örgütler buna yardımcı oluyorlar, ama eğer ulusal örgütlerin sınırlı kaynakları varsa (Amerika Çevreci Öğrenci Hareketi'nin, Amerika Çevreci Öğrenci Hareketi Koalisyonu'nu yılda 30.000$ ile örgütlemeye çalışması gibi) ya da hiç yoksa o zaman bu insanlara ulaşabileceğiniz bir web sitelerinin olması oldukça yararlı olur. Böyle siteler ulusal örgütlere üyelerini, üye olmak ve aynı kafa yapısına sahip başka aktivistler bulmak konusunda teşvik etmelerine yardımcı olur. Bu arada ulusal ofisin bütün o bürokrasisinden kurtulmuş oluruz, ve kitle tabanından kanlı canlı aktivistlere ulaşmamız kolay olur. Buna ek olarak, online veritabanı, grupların geleneksel ağları dışındaki gruplarla da bağlantıya geçmelerini sağlar -tabii bu Sol'un tehlikeli parçalanmasını da azaltabilir.

CampusActivism.org hepsi kendileri üye olmuş 1500 grup ve 3500'den fazla bireysel üyeye sahip. Bir aktivist burada kendi bölgesindeki farklı grupları ya da farklı bölgelerdeki aynı kafa yapısına sahip grupları bulabilir. Bu bilgiler web servisleri aracılığıyla kamuya açılmıştır. Başka bir site de kendisi bir eyaletteki emek aktivistlerine bir çağrı yaparak onların bilgilerini kendi sitesinde yayınlayabilir. Burada CampusActivism.org'un arayüzünü kullanılabilir ya da kendi arayüzünü oluşturabilir.

Aktivistlerin neye ihtiyacı var: Paylaşım ve Demokratik Yönetim

Birçok aktivist örgüt artık açık kaynak yazılımları kullanmanın, bunun etrafında bir topluluk yaratmanın önemini kavradı. Bu çok önemli bir adım ama biz elbette kod paylaşımından, bilgi paylaşımına geçişi sağlamalıyız. Sınırları aşmadan, özele müdahale etmeden ve örgütlerin kimliklerini tehdit etmeden paylaşabileceğimiz bir ‘bilgi serveti' var elimizde. Günümüzde bloglar bilgi paylaşımları açısından önemli araçlar olarak görülüyor, bir blog'un RSS feed'ine üye olabilirsiniz. Ama ben bunların ötesinde irtibat bilgileri (adres defterleri, mail grupları) kaynaklar (beceriler ve materyaller), olaylar, konuşmacılar/ eğitimciler ile ilgili bilgi paylaşımının taşıdığı potansiyel ile ilgileniyorum. İnsanların bilgilerinin paylaşılıp, paylaşılmamasını seçme hakları vardır. Herhangi bir yerdeki bilgileri ve bir web sitesine ekledikleri içerik üzerinde denetimleri olmalıdır. İnsanlar bilgilerini yoğun bir trafiğin hüküm sürdüğü bir web sitesinde (ya da daha iyisi bir web siteleri ağında) görünebilir ve kullanılabilir bir yerde yayınlama gücüne sahip olmalıdırlar. CampusActivism.org bunu sağlamaktadır.

Örgütler telif hakkı istemeden materyallerini dağıtma politikası (Creative Commons License: Yaratıcı Ortak Lisanas olarak ta bilinir) benimsemelidir. Bir kaç yıl önce, Çevreci Öğrenci Hareketi Koalisyonu bu politikadan hareketle ellerindeki çok önemli bir çok kaynağı bizlerle paylaştılar. Bu paylaşımlar her tür bilgi broşürü, yazı, grafik, yayın (hatta kitaplar), bilgisayar yazılımları (örneğin, kişiselleştirilmiş veritabanı sistemleri -veriler dışında tabii) ve hatta ofis sistemleri tanımlarından oluşmalıdır. Neyin ne zaman işe yarayacağını bilemeyiz değil mi? Mesela, ben bunlara atölye çalışmalarının taslaklarının de dahil edildiğini görmek isterim. Bunları paylaşırsak eğitmen adayları var olan çalışmaların taslağını alıp, bunları kendi kişisel fikirlerine ve deneyimlerine göre uyarlayabilirler. Daha tecrübeli bir eğitmenin taslağını kullanmak yeni eğitmenlere atölye çalışmalarına girişmek ve etkin eğitimler vermek yolunda güven verir.

Zengin içeriklerin (olaylar, kaynaklar, kişiler, gruplar, kampanya değerlendirmeleri, ve benzeri) paylaşımı taban örgütlerinin kendi web sitelerini diğer sitelerden besleyip daha dinamik ve etkin tutmalarında yardımcı olur. Bu örgütlerin, kendi üye profilini ilgilendiren meseleler, seçim bölgesi ve coğrafi alanlar ile örtüşen kaliteli bir içerik sunmak için yaygın bir web servisi ağından seçim yapmalarına olanak sağlanmalıdır. Eğer ki bu taban örgütleri, içerik yönetim sistemlerini de benimseyebilirlerse (CivicSpace/Drupal gibi), materyallerin kullanımı çok daha yüksek olacaktır. Ama elbette bunun için önce materyal sunan siteler ve web servisleri oluşturmak lazım.

Aktivistlerin neye ihtiyacı var-Bir Web teknisyenleri Topluluğu

Bizler CivicSpace/Drupal (kar amacı gütmeyen bazı liberal örgütler tarafından kullanılan popüler bir içerik yönetim sistemi) gibilerinin yolundan gitmeli ve aktivist web sitesi teknolojileri etrafında bir web sitesi kullanıcıları ve geliştiricileri topluluğunun oluşumuna önayak olmalıyız. Şunu da unutmamak gerekir ki, aktivistlerin ihtiyaçlarını tam olarak bilmek ve karşılamak adına bu gibi topluluklara bilgisayar programlama ya da web sitesi tasarımı hakkında hiçbir bilgi sahibi olmayan insanların katılımı da gerekmektedir. Küçük bir topluluk mevcut; ama bölünmüş durumdalar ve daha yapacak çok şey var. Mesela, birçok web geliştiricisi kar amacı gütmeyen liberal örgütlerde ve Demokratlara (seçimleri kazanmak adına) yardım eden firmalarda yoğunlaşmıştır.Ve bu grup Indymedia gibi projelerde çalışan birçok radikal aktivist web teknisyeninden ayrıdır. Aspiration Tech. Tarafından yılda bir organize edilen Advocacy Developers Konferansı^[10] ileri doğru atılmış bir adımdır. Tutkulu önerilere ihtiyacımız var: Kaliteli bir ulusal aktivist tartışma forumu veya ortaklaşa yazılmış bir online eylem planı gibi. Ayrıca aktivistlerin web programlamayı öğrenmede motive olmalarına da ihtiyacımız var ki biz de başarılı olalım. İlericilerin ihtiyacı olan şey hareket inşa etmeye odaklanan yeni web teknolojilerine daha çok para ve zaman yatırımı yapmaktır; ve bu bütün o ilerici grupları yükselen toplumsal adalet dalgası ile birlikte yükseltecektir.

Sonuç

Online aktivizmin demokratlaşması sürecine henüz başladığımıza inanıyorum. CampusActivism.org önemli bir örnektir ve herkesin bunun üzerine daha çok şey eklediğini görmek istiyorum ve yenilikçi hareket inşa etme projelerini geliştirme yolunda diğer girişimleri reddediyorum. İnsanların CampusActivism.org'u kendi ülkelerinde yerel aktivist ağları oluşturmak -Indymedia.org örneğinde olduğu gibi- amacıyla kullanmalarını umuyorum.Umarım milyonlarca yarı-zamanlı aktivist ve aktivist adayının yeteneklerini harekete geçiren, varolan ağları geliştirmelerini ve yenilerini inşa etmelerini sağlayan, ve sonuçta ulusal ve uluslararası güç dengelerini kökten bir biçimde Sol'un yararına çevirecek yeni bir online aktivizm çağının doğuşuna tanıklık edebileceğiz artık.

Daha Fazla Bilgi İçin

• CampusActivism.org / ActivismNetwork.org -benim projem ­
• http://www.ActivismNetwork.org/developers/  -yardım etmek isteyen herkes için ­
• http://www.campusactivism.org/links.php  -ilginç bazı online aktivizm ve ağ projeleri ­
• "Network-Centric Advocacy. " Marty Kearns. http://activist.blogs.com/networkcentricadvocacypaper.pdf 
• "Movement as Network." Gideon Rosenblatt. http://www.campusactivism.org/server/new/uploads/movementasnetwork-final-1.0.pdf 
  
• "Organizing for Social Change." Kim Bobo, Jackie Kendall, Steve Max, Midwest Academy. ­
• Creative Commons Licenses. http://creativecommons.org/ 
  
• Drupal. http://www.drupal.org
• Aspiration Tech. http://www.aspirationtech.org
• "Election 2006: People Powered Politics." MoveOn Report. http://pol.moveon.org/2006report/
• "MoveOn.org: No Longer a Start-up or an Upstart." Chris Nolan. http://www.personaldemocracy.com/node/218  http://www.personaldemocracy.com/node/224
• "Activism, Inc.: How the Outsourcing of Grassroots Campaigns Is Strangling Progressive Politics in America." Dana R. Fischer. http://www.zmag.org/content/showarticle.cfm?SectionID=1&ItemID=11802 

­

---