Temmuz 2007’deki seçimler sonrasında, Türkiye’de demokratik süreçlerin işletilebileceği ve askeri vesayet gölgesinde kalmadan sivil bir anayasa yazılabileceği yönünde oluşan umut, 17 Ekim 2007 tarihinde kabul edilen tezkere ile birlikte bir kez daha hayal kırıklığına dönüşmüştür.

İktidar, Kürt sorununu çözmeye yönelik olarak insan hakları ve demokrasiye dayalı bir yaklaşımdan hareket etmek yerine askeri yöntemleri kullanmakta da ısrarcı olduğunu bir kez daha göstermiştir.

Bölgede yaşanan çatışmalar ve Kuzey Irak’a düzenlenen harekât, sadece bölgede yaşayan halkların hayatını tehdit etmekle kalmamakta; yaygın medya aracılığıyla ülkenin her yanında etnik ayrımcılığa dayalı şiddeti tırmandırmaktadır.

Söz konusu şiddet ortamı, yüzyıllardır aynı topraklarda bir arada yaşayan halkları kutuplaştırmakta; halkların kendilerini özgürce ifade edebilecekleri, kültürel çoğulcu, demokratik bir toplum inşa etmenin ve siyaset üretmenin yollarını tıkamaktadır.

Bölgede yaşanan çatışmaların neden olduğu can kayıplarından derin bir üzüntü duyuyor; kayıpların artmasından ve savaşla birlikte yükselen şiddet ortamının yaygın insan hakları ihlallerine yol açmasından endişeleniyoruz.

Boğaziçi Gösteri Sanatları Topluluğu

25/10/2007